Tag Archive: tadhana


Gusto Ko Lang

Tatlong taon. Oo, tatlong taon na akong walang totoong relasyon. Tatlong taon na akong walang tinetext tuwing paggising ko ng “Good Morning”. Tatlong taon na akong walang tinatawagan tuwing gabi para sabihing, “Pahinga ka na Babe”. Tatlong taon ang tinahak kong mag-isa at walang kasangga.

Sa loob ng mahabang panahon na iyon, marami na akong mga bagay na pinagdaanan. Mga pagsubok na, sa totoo lang, nakakalungkot at nakakapagod haraping mag-isa. Mga problemang magiging mas madaling solusyunan kung may kasama. Pero wala. Wala akong kasama, walang kasangga, walang kaakibat sa panahong nakikibaka laban sa pahirap ng tadhanang mapagsamantala.

Sinubukan kong maghanap. Maghanap ng isang nilalang na pwede kong paglaanan ng panahon at emosyon. Sinubukan kong maghanap pero parang pinagtaguan nila akong lahat.

Ngayong, medyo matagal na ang panahong nagdaan nang huli akong nakaramdam ng tunay na pagmamahal, parang nakalimutan ko na kung paano. Nakalimutan ko na kung paano talaga magmahal magpakita ng pagmamahal, at tumanggap ng pagmamahal.

Kung makakakita ako ngayon ng isang nilalang na maari kong mahalin at maaari rin akong mahalin, hindi ko na alam kung paano sisimulan. Hindi ko na alam kung anong unang sasabihin. Hindi ko na rin alam kung paano ko dadalhin sa sitwasyong pwede ko nang masabing ito nga ang babaeng para sa akin.

Sa tagal ng panahong pinalamig ang puso’t pinilit maging bato, hindi ko na alam kung paano tutunawin ang puso.

Tumatanda na ako. Tumatanda’t naghahanap na ng makaksamang mag-aalaga at aalagaan. Pero ngayong nakakaramdam na ako ng ganito, napagtanto kong mahirap pala. Mahirap palang magmahal uli. Mahirap magmahal uli dahil nakalimutan ko na kung paano. At mas mahirap makahanap ng taong magugustuhan ko dahil hindi ko alam kung saan sila nagtatago.

Simple lang naman ang hinahanap ko. Gusto ko lang ng isang taong makakasundo ko. Hindi naman sa lahat ng bagay dahil masaya rin namang magkaroon ng pabugso-bugsong away. Pero sa kabuuan, sana kaya ko siyang sakyan at kaya niya rin akong maintindihan.

Gusto ko lang nga isang taong pwede kong kausapin ng kahit ano. Kahit anong bagay na interesado ako at kahit anong interesado siya. At pagkatapos naming mapag-usapan ‘yon, magtutulungan kami para mangyari ang mga bagay na gusto naming mangyari para sa bawat isa. Kung papalarin, sana pareho kami ng gusto, para pwede naming abutin ‘yon ng magkasama.

Gusto ko lang makahanap ng taong maiintindihan ang mga kaweirdohan ko. Alam kong malabo akong tao at minsa’y mahirap maintindihan ng mga nilalang na may maliit na utak ang limitadong kakayahan ng pag-intindi. Pero sana, may mahanap akong indibidwal na may malawak na pag-iisip na kayang sakyan ang mga walang saysay na produkto ng pagmumuni-muni ko.

Gusto ko lang ng isang taong kasabay kong tatanda. At sana, sabay kaming tatanda ng masaya.

Napansin mo ba na minsan, kapag meron kang urgent matter at hand, doon pa kumukontra ang universe sa’yo?

Alam na alam ko na’to dahil laging nangyayari sa’kin ‘to. Ito yung mga panahon na tipong ‘pag ihing-ihi ka na, wala kang mahahanap na C.R. Kung may mahanap ka man, mahaba ang pila at kelangan mong tiisin ang pagtayo’t paghintay sa mahabang pila bago ka makaihi. Ito rin yung mga panahon na gusto mong pumuta sa Starbucks Home Depot tapos ang daming taong pupunta dun kahit weekday tapos wala kang mahahanap na parking. Ito rin yung panahon na  meron kang importanteng meeting tapos dun ka magigising ng late, masisiraan ng sasakyan tapos maiipit sa traffic. Ito rin yung panahon na taeng-tae ka na tapos walang tabo, tissue at sabon sa C.R. Magtiis ka sa gaspang ng nilukot na resibong pampunas ng puwit mo.

Ang dami ko nang pinagdaanang karanasang tulad nito. Ilang beses nang nangyari sa’kin ang magay na ‘yan.Ang masakit dun, kahit ilang beses nang nangyayari sa’kin, hindi ko pa rin maiwasan kung minsan. Parang nang-aasar lang talaga si God.

Putang inang universe yan. Kahit gaano mo kagustong mangyari ang isang bagay, lalo ka pang pipigilan na mangyari ang gusto mong mangyari.

Ito pa ang mas masakit dun, kung kelan ayaw mong mangyari ang isang bagay, doon pa ipagsisiksikan ng suwerte na mangyari ang bagay na yun. ‘Yung tipong ayaw mong magkasakit ngayon pero ngayon ka lalagnatin ng 40 degrees Celsius. Yung tipong ayaw mong makarinig ng ingay, ngayon ka pa tatabihan ng apat na Koreanong walang pakialam sa mundo kung humalkhak. Yung tipong ayaw mong magmahal, tapos ngayon ka makakakilala ng look alike ni Angel Locsin.

Hasel ‘di ba? Minsan lang talaga hindi sumasangayon ang kapalaran sa kagustuhan mo. Minsan nang-aasar, minsan nang-iinis, madalas walang pakisama. Putangina!

Kung tao lang ang tadhana, tinadyakan ko na siya sa mukha.